thumb|Grób Kazimierza Braulińskiego na cmentarzu wojskowym na Powązkach Kazimierz Brauliński (ur. 5 marca 1894 w Warszawie, zm. 1 września 1939 tamże) – kapitan dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 5 marca 1894 w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego, w rodzinie Ignacego i Sabiny z Zakrzewskich. W rodzinnym mieście ukończył szkołę początkową i średnią. W 1913 jako uczeń piątej klasy gimnazjum został członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”. W 1914 ukończył szkołę średnią i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W sierpniu 1915 w szeregach Batalionu Warszawskiego POW wymaszerował ze stolicy do I Brygady Legionów Polskich. Został wcielony do 1. kompanii 5 pułku piechoty. 9 marca 1916 przebywał w Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku jako chory. 5 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką został ranny i wzięty do rosyjskiej niewoli.
25 września 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 października 1919 podporucznikiem w piechocie i przydzielony do 5 pułku piechoty Legionów.