Dopiero gdy kozacy zaatakowali na warszawskich ulicach kobiety zbrojne żałobą i psalmami, i gdy okazała się moc niewieściego ducha, w Państwie Petersburskim zniesione zostały kary cielesne wobec kobiet. Po wytraceniu wielu pokoleń polskich pojawiła się świadomość znaczenia indywidualności pokoleń. Wszelka inicjatywa w wojsku petersburskim traktowana jest jako bunt. W Polsce na radach wojennych można się było jednak różnić, a nawet różnicę zdań swoją śmiercią potwierdzić. W Państwie Petersburskim każdy człowiek obecny podczas zamachu już jest winny. Dopiero gdy w Warszawie powstaniec strzelił do szpiega, a wszyscy obecni się rozpierzchli, dopuszczono jawność w sądzeniu spraw. Wedle petersburskiego Ministerstwa Oświecenia pisarze i dziennikarze polityką zajmować się nie powinni. Jest to dozwolone wyłącznie urzędnikom dziennika rządowego. Kiedy wszakże pod wpływem sprawy polskiej trzeba było ukazać europejskiej prasie stanowisko opinii publicznej, zezwolono pisarzom podjąć kwestie polityczne. ludność państwa petersburskiego nie posiada instytucji reprezentacyjnych. ich zaczątki pojawiały się krwią żołnierza polskiego okupione w 1613, 1619, 1634 i 1653.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — O zadaniach prasy polskiej w r. 1863 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.