Aleksander Bednarczyk, ps. „Adam” (ur. 21 sierpnia 1913 w Rzekuniu, zm. w grudniu 1946 w Lelisie) – żołnierz wojny obronnej 1939, członek Armii Krajowej, Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość.
Życiorys Syn Adama, rolnika ze wsi Rzekuń, i Emilii z d. Nawrockiej, urodził się 21 sierpnia 1913 w Rzekuniu k. Ostrołęki. Po ukończeniu Szkoły Powszechnej w Rzekuniu (1927) rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Ostrołęce. Odbył służbę na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy przy 71 Pułku Piechoty w Zambrowie (1935–1936), w sierpniu 1939 otrzymał przydział do 33 Pułku Piechoty „Strzelców Kurpiowskich” w Łomży. W styczniu 1937 został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty. Do sierpnia 1939 pracował w kancelarii ostrołęckiego notariusza Dobrowolskiego.
Brał udział w wojnie obronnej 1939 w jednostkach Obrony Narodowej i jako dowódca plutonu uczestniczył w działaniach na linii Narwi, później w rejonie Czerwonego Boru i Andrzejewa. Po zakończeniu kampanii wrześniowej powrócił na teren pow. ostrołęckiego. Od maja 1940 był żołnierzem Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej, ps. „Adam”, w Obwodzie Ostrołęka (krypt.: „Sęp”, „Jeleń”, „Gruszka”). W komendzie obwodu pełnił różne funkcje, najdłużej – szefa wyszkolenia.