Tahir Dizdari (ur. 15 listopada 1900 w Szkodrze, zm. 9 maja 1972 w Tiranie) – albański orientalista, dziennikarz, folklorysta i tłumacz.

Życiorys Był synem foklorysty Nasufa Dizdariego. Ukończył muzułmańską szkołę religijną w Szkodrze, a następnie kształcił się w szkole jezuickiej, którą ukończył w 1918. Pracował jako urzędnik państwowy we Wlorze, w Durrësie, i w Pukë. W 1925 ukończył studia z zakresu nauk politycznych na Uniwersytecie Stambulskim. W latach 20. XX w. był jednym z twórców ustawy o administracji lokalnej państwa albańskiego. W 1930 był zaangażowany w realizację spisu ludności w Albanii.

W czasie agresji włoskiej na Albanię w kwietniu 1939 wziął udział w walkach z armią włoską. Aresztowany w rejonie Pukë został internowany we Włoszech. Po kapitulacji Włoch powrócił do Albanii i zajął się studiami orientalnymi, pisał także artykuły do prasy albańskiej. Od 1944 był autorem rubryki Pyes vetveten w czasopiśmie Bashkimi i Kombit. Pracę tę kontynuował już w czasie rządów komunistycznych, pisząc do czasopisma Bashkimi (używał wtedy pseudonimu Hijekakeqi).