Raport Piłata (łac. Anaphora Pilati) – grecki apokryf Nowego Testamentu, należący do cyklu Piłata. Treściowo z apokryfem bezpośrednio powiązane jest Wydanie Piłata (łac. Paradosis Pilati).
Raport Piłata Od II wieku istniała tradycja o jakimś raporcie Piłata w sprawie śmierci Jezusa, ponieważ wspominali o nim Tertulian i Euzebiusz z Cezarei. Jednakże datę powstania Anaphora Pilati przyjmuje się na V wiek.
Raport miał być napisany do Augusta (który w momencie śmierci Jezusa już nie żył). Piłat wspominał o cudach Jezusa, jak liczne uzdrowienia i wskrzeszenia (w tym wskrzeszenie Łazarza), podkreślając, iż wiele spośród nich dokonało się w szabat. Następnie opisał, że pod naciskiem Heroda, Archelaosa, Filipa, Annasza, Kajfasza i tłumu wydał na Jezusa wyrok ubiczowania i ukrzyżowania, mimo że nie znajdował w nim żadnej winy. Namiestnik opisał niezwykłe znaki towarzyszące śmierci Jezusa, włączywszy w to zaćmienie Słońca, trzęsienie ziemi i zmartwychwstanie patriarchów, Mojżesza i Hioba. W zmierzch szabatu ukazało się jaśniejące Słońce i tłum aniołów głoszących zmartwychwstanie Jezusa. Piłat zatem zapewnia o swoim lęku z powodu tych wydarzeń.