Danina publiczna – świadczenie (bezzwrotne lub zwrotne) na rzecz państwa lub innego związku publicznoprawnego (np. gminy, funduszy ubezpieczeń społecznych), ustalane jednostronnie na mocy określonego aktu prawnego, którego realizacja jest zabezpieczona możliwością zastosowania przymusu państwowegoB. Brzeziński (red.): Prawo finansów publicznych. Tow. Naukowe Organizacji i Kierownictwa „Dom Organizatora”, Toruń 2012, s. 223.. Świadczenie to może mieć formę: daniny osobistej (np. obowiązek służby wojskowej), daniny rzeczowej (np. obowiązek dostarczania kontyngentów żywnościowych), daniny pieniężnej – będące obecnie najpowszechniejszą stosowaną formą danin publicznych.
W ustawie o finansach publicznychPor. art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy (). pojęcie daniny publicznej, odnosi się do świadczeń pieniężnych, wśród których wymienione zostały: podatki, składki (tj. na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, składki na Fundusz Pracy, oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych), opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek skarbu państwa, inne świadczenia pieniężne, których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw (niemające np.