Karl Radnitzky (ur. 17 listopada 1818 w Wiedniu, zm. 10 stycznia 1901 tamże) – austriacki medalier.
Życiorys Był synem nadwornego rytownika Josefa Radnitzky’ego. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął na naukę w Graveurakad (Akademia Medalierska) u Józefa D. Bohma (dyrektora głównej mennicy w Wiedniu). Uczył się medalierstwa, czyli rytowania stempli medalowych wprost w stali. Od 1837 roku zatrudniony jako stażysta, a od 1849 pomocnik grawera w mennicy głównej. Od 1850 pracował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. W 1853 roku mianowany profesorem. W latach 1843–1847 odbył podróże do Niemiec, Belgii i Francji, aby doskonalić swoją technikę. We wrześniu 1881 roku przeszedł na emeryturę i został przez Ministra Kultury i Edukacji powołany na członka centralnej komisji konserwacji zabytków.
Umarł w styczniu 1901 roku. Pochowany na Hietzinger Friedhof w Wiedniu. Nadwornymi rytownikami byli jego brat Josef (zm. 1888) i bratanek Karl (zm. 1920). mały|Medal wykonany przez Radnitzky’ego w 1852 dla Andrzeja Zamoyskiego (litografia). Wykonywał medale dla cesarza Franciszka Józefa I, członków domu cesarskiego, dostojników kościelnych i świeckich, artystów, pisarzy itp.