1 grudnia 1917 r. wstąpił do 5. pułku strzelców polskich w II Korpusie Polskim, w jego składzie wziął udział w bitwie pod Mołodecznem gdzie dostał się do radzieckiej niewoli. Po dwóch tygodniach udało mu się uciec z więzienia i powrócić do swej jednostki. Po rozwiązaniu Korpusu przedostał się do Polski. 24 listopada 1918 r. został żołnierzem Samoobrony Wileńskiej, był dowódcą szwadronu w 13 pułku ułanów i brał udział w walkach podczas wojny polsko-ukraińskiej. Następnie zgłosił się do służby w polskim lotnictwie, został skierowany 20 czerwca 1919 r. do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych na kurs obserwatorów lotniczych. Po jego ukończeniu został przydzielony do 1. eskadry wywiadowczej. Następnie został przeniesiony do 4. eskadry wywiadowczej, gdzie objął stanowisko zastępcy dowódcy eskadry.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej, z powodu braku samolotów, powrócił do służby w kawalerii. Został przydzielony do dywizjonu Huzarów Śmierci i przeszedł jego szlak bojowy. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do służby w lotnictwie, został przydzielony do 11. eskadry wywiadowczej a następnie do 3. eskadry wywiadowczej.