Powierzchnia brązowoczerwonawa do pomarańczowobrązowej, górą jaśniejsza. Miąższ Pod skórką czerwonawobrązowawy, głębiej jaśniejszy, u podstawy trzonu ciemniejszy. Ma słaby zapach pluskwiaków, w smaku jest łagodny lub gorzkawy. Cechy mikroskopowe Zarodniki owalne, 7–8,5 × 6–7,5 µm, o powierzchni pokrytej wyraźnymi brodawkami połączonymi listewkami, wskutek czego tworzy się siateczkowata ornamentacja. Podstawki 36–42 × 10–11 µm. Cheilocystydy nieliczne, wrzecionowate, wąskie, 30–45 × 6-10 µm lub 40–60 × 6-7. Gatunki podobne Mleczaj rudy (Lactarius rufus) jest większy, ma kapelusz bez żłobionego brzegu, trzon jasnoczerwonawobrązowy i jego mleczko na powietrzu nie żółknie. Mleczaj wątrobowy (Lactarius hepaticus) ma więcej czerwonych odcieni na kapeluszu, wyraźnie tłustą powierzchnię i występuje pod sosnami.
Występowanie i siedlisko Znany jest w Europie, Ameryce Północnej i Azji. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył tylko trzy jego stanowiska z uwagą, że jego częstość występowania i stopień zagrożenia nie są znane, w późniejszych latach podano następne.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Rośnie w lasach iglastych, zwłaszcza pod świerkami, głównie w lasach górskich.
Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski