w dwóch artykułach w czasopiśmie Nature, zaś rok wcześniej prezentowane były na IV Kongresie Biochemii w ParyżuJolanta Barańska, Andrzej Dżugaj, Janina Kwiatkowska-Korczak, Życie i tragiczna śmierć Jakuba Karola Parnasa, wybitnego polskiego biochemika, współodkrywcy glikolizy w: Kosmos, t.57 (2008) Numer 1–2 (278–279) s.1-17. Potem, w badaniach skoncentrowanych na przemianie glikogenu i glukozy Lutwak-Mann, T. Mann, K. Gibayło i B. Umschleif prowadzili studia porównawcze fermentacji alkoholowej drożdży i glikolizy mięśni.
Już po wyjeździe do Wielkiej Brytanii w 1935 r. wraz z mężem, Tadeuszem Mannem, napisała kilka rozdziałów do podręcznika Chemia fizjologiczna, który ukazał się w 1937 r.
W latach 60. wraz z mężem zaprezentowali po raz pierwszy dwie metody mikrospektrofotometrycznej analizy zawartości DNA w plemnikach przy wykorzystaniu zjawiska absorbcji światła UV. Metody te pozwalały na badanie niepłodności u samców. Przyczyniły się także do rozwinięcia analityki chromatyny plemnikowej.