Otrzymał historyczną dla argentyńskiej marynarki nazwę „Santísima Trinidad” (Trójca Przenajświętsza), noszoną przez brygantynę z czasów walk o niepodległość Argentyny w latach 1815–1816, z zespołu okrętów admirała Browna (w skład którego wchodziła też fregata „Hércules”)W literaturze spotykana jest też błędna pisownia: „Santissima Trinidad” (np. ). Klasyfikowany był jako niszczyciel rakietowy (Destructor Misilístico). Nosił numer burtowy D-2 (zapisywany na burcie samą cyfrą).

Opis

Konstrukcja i opis ogólny Okręty argentyńskie odpowiadały konstrukcją wczesnym brytyjskim niszczycielom typu 42 pierwszej serii. Miały gładkopokładowy kadłub z grupą nadbudówek na śródokręciu i hangarem oraz lądowiskiem dla śmigłowca na rufieNa podstawie rysunku i fotografii w .. Na pokładzie dziobowym umieszczona była wieża armaty uniwersalnej kalibru 114 mm, a za nią dwuprowadnicowa wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych Sea Dart. Charakterystycznym elementem sylwetki okrętów tego typu były dwa radary kierowania ogniem w kopułkowatych dielektrycznych obudowach z tworzywa na dachu nadbudówki dziobowej i rufowej oraz pojedynczy opływowy komin na śródokręciu.