Kariera naukowa W 1933 ukończyła studia licencjackie z chemii i fizyki na Uniwersytecie Mumbajskim. Następnie złożyła wniosek do Indyjskiego Instytutu Nauki o stypendium naukowe, ale został odrzucony przez ówczesnego dyrektora i laureata Nagrody Nobla C.V. Ramana z uzasadnieniem, że kobiety nie są wystarczająco kompetentne do prowadzenia badań. Badaczka przekonała dyrektora do zmiany decyzji, ale musiała zaakceptować warunki: brak statusu studenckiego, próbny okres przez pierwszy rok studiów, jej praca nie będzie oficjalnie uznana, dopóki sam CV Raman nie będzie zadowolony z jej jakości, dodatkowo, badaczka ma nie „rozpraszać” kolegów. W 1933 Kamala została pierwszą kobietą przyjętą do instytutu.
Działała w Consumer Guidance Society of India (CGSI). W latach 1982–1983 była prezeską CGSI. Napisała wiele artykułów na temat bezpieczeństwa konsumentów. Publikowała je w magazynie pt. „Keemat”.
Badania Mentorem Kamali w IISc był Sri Srinivasayya. Pracowała nad białkami w mleku, roślinach strączkowych i roślinach strączkowych. Jej poświęcenie i zapał badawczy wpłynęły na decyzję C.V. Ramana o dopuszczeniu kobiet do IISc już rok później. W 1936 uzyskała tytułu magisterski z wyróżnieniem.