Po wojnie podjął nieukończone studia ekonomiczne na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1945 do 1961 mieszkał w Gnieźnie. Pracował kolejno jako kierownik referatu odbudowy w Zarządzie Miejskim w Gnieźnie (1945–1946), referent w Państwowym Zjednoczeniu Przemysłu Konserwowego Rejonu Zachodniego (1946–1947), kierownik kadr w Gnieźnieńskich Zakładach Garbarskich (1949–1950), kierownik kadr Wojewódzkiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Gnieźnie (1950–1953), Zakładzie Jajczarsko-Drobiarskim w Gnieźnie (1953–1954) oraz jako prezes Wytwórni Abażurów w Gnieźnie (1955). Pomiędzy 1947 a 1959 przewodniczył gnieźnieńskiemu oddziałowi Związku Młodzieży Polskiej. Od 1 grudnia 1955 do 30 stycznia 1961 zastępca przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gnieźnie. Wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, od 1956 do 1957 był II sekretarzem Komitetu Powiatowego PZPR w Gnieźnie.