Leptacinus pusillus – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1833 roku przez Jamesa Francisa Stephensa pod nazwą Gyrohypnus pusillus. Jako lokalizację typową wskazano Londyn. Do rodzaju bruzdniczek (Leptacinus) przeniesiony został przez Stephensa w 1839 roku.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym, wąskim ciele długości od 4 do 4,5 mm. Głowa jest duża, o małych oczach, umieszczonych tuż przy ich krawędziach wewnętrznych, skierowanych ku środkowi czoła, ale go nieosiągających bruzdach czołowych zewnętrznych i smukłym z zaostrzonym szczytem ostatnim członie głaszczków szczękowych, umieszczona na cienkiej szyi. Czułki mają człon trzeci krótszy od poprzedniego. Na przedpleczu występują grzbietowe szeregi liczące od siedmiu do dziesięciu szeroko rozstawionych punktów. Mikrorzeźba w postaci falistych zarysowań poprzecznych obecna jest na przedpleczu przynajmniej miejscami. Barwa pokryw jest czarna do brunatnoczarnej. Odwłok samca ma szósty sternit o słabo wykrojonej i bezwłosej krawędzi tylnej.