W grudniu 1989 wybrany na prezydenta Gliwic jako pierwszy związany z „Solidarnością” prezydent miasta w Polsce. Zajmował je do czerwca 1990. Następnie został pełnomocnikiem wojewody katowickiego ds. organizacji urzędu rejonowego w Gliwicach, w latach 1991–1998 kierował nim. W latach 1990–1999 przez niepełne trzy kadencje zasiadał w radzie miejskiej Gliwic kolejno z ramienia KO „Solidarność”, lokalnego komitetu Poprawa i Akcji Wyborczej Solidarność. W 1991 kandydował do Senatu z okręgu katowickiego. W kadencji 1999–2002 pełnił funkcję pierwszego starosty powiatu gliwickiego. W 2002 kandydował do gliwickiej rady miejskiej z ramienia komitetu Zygmunta Frankiewicza. Od 1991 należał do Partii Chrześcijańskich Demokratów (kierował jej gliwickim kołem), w 1999 wraz z nią przystąpił do Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów. Następnie związany ze Stronnictwem Konserwatywno-Ludowym – Ruchem Nowej Polski (2002–2003) i Partią Centrum (od 2004).

4 kwietnia 2014 pochowany na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach. mały|Grób Zbigniewa Pańczyka na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Odznaczenia W 2014 odznaczony pośmiertnie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.