Xantholinus distans – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków. Zamieszkuje zachodnią i środkową część Europy.
Taksonomia Takson ten opisany został po raz pierwszy w 1853 roku przez Étienne'a Mulsanta i Claudiusa Reya jako odmiana wydłużaka borowego. Jako miejsce typowe wskazano Monts du Lyonnais we Francji. Do rangi odrębnego gatunku wyniósł go w 1857 roku Gustav Kraatz. Dzieli się go na dwa podgatunki: Xantholinus distans distans Mulsant & Rey, 1853 Xantholinus distans schuleri Coiffait, 1958
Ten drugi opisany został w 1958 roku przez Henriego Coiffaita na łamach „Revue Française d'Entomologie”. Jako miejsce typowe wskazano Champ du Feu w Wogezach.
Morfologia Chrząszcz o wąskim, silnie wydłużonym ciele długości od 7,5 do 8,5 mm. Głowa jest owalna w zarysie, delikatnie punktowana, poprzecznie mikrorzeźbiona, ubarwiona czarnobrunatnie z czerwonobrunatnymi czułkami i głaszczkami. Przedplecze u podgatunku nominatywnego bywa od jasno- do ciemnobrunatnego, u X. d. schuleri zaś jest czerwonawe, czasem z ciemniejszym przodem. Jego powierzchnia pozbawiona jest mikrorzeźby, występują na niej natomiast grzbietowe szeregi liczące od 10 do 14 punktów oraz liczne punkty rozmieszczone bezładnie na boki od tych szeregów. Pokrywy u X. d. distans są od jasno- do ciemnobrunatnych, u X. d. schuleri zaś czerwonawe.