prawo|mały|300x300px| Symbol Sojombo na bramie Pałacu Rządowego w Ułan Bator Symbol Sojombo (/sɔɪəmboʊ/; mong. Соёмбо, [ˈsʰɔjɞ̆mpɜ]) - znak specjalny w alfabecie sojombo wynaleziony przez Zanabazara w 1686 roku. Nazwa „Sojombo” pochodzi z sanskrytu: słowo svayambhu oznacza „stworzone przez siebie”. Znak jest symbolem narodowym Mongolii, można go znaleźć na fladze Mongolii, w godle Mongolii i wielu innych oficjalnych dokumentach.
W alfabecie Sojombo dwie odmiany symbolu Sojombo są używane do oznaczenia początku i końca tekstu.
Symbolizm Sojombo ma dziesięć elementów w kolumnowym układzie abstrakcyjnych i geometrycznych symboli i wzorów. Są to ogień, słońce, półksiężyc, dwa trójkąty, dwa poziome prostokąty, Taijitu (yin i yang) oraz dwa pionowe prostokąty. Elementom symbolu nadano następujące znaczenie (od góry):
Ogień jest ogólnym symbolem wiecznego wzrostu, bogactwa i sukcesu. Trzy języki płomienia reprezentują przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Słońce (●) i księżyc (bezramki|17x17px) symbolizują wieczne istnienie narodu mongolskiego jako wieczne błękitne niebo. Mongolski symbol słońca, półksiężyca i ognia wywodzący się z Xiongnu. Dwa trójkąty (▼) odnoszą się do grotu strzały lub włóczni.