thumb|240px|Grób Ewy Ostrowskiej na cmentarzu Rakowickim w Krakowie Ewa Ostrowska z domu Mróz (ur. 5 maja 1907 w Kolbuszowej, zm. 16 listopada 1977 w Krakowie) – polska językoznawczyni, polonistka, historyczka literatury polskiej i dialektolożka.
Życiorys Była córką inspektora szkolnego i nauczycielki. Po zdaniu matury w 1926 roku rozpoczęła studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podczas nich była uczennicą m.in. Kazimierza Nitscha i Ignacego Chrzanowskiego. Studia ukończyła w 1932 roku, otrzymując tytuł magistra filozofii na podstawie pracy pt. „Mazowieckie nazwy przyrodnicze. 1. Gryka, 2. Chaber, 3. Sokora, 4. Jegla”. Po poprawkach i uzupełnieniu przez Nitscha tekst opublikowano w „Ludzie Słowiańskim”. W latach 1933–1939 oraz 1945–1946 pracowała jako nauczycielka w rzeszowskim gimnazjum. W 1946 roku uzyskała stopień doktora filologii polskiej, broniąc pracy pt. „Historyczna składnia komparatywu względnego w języku polskim”.