Mleczko obfite, białe, nie zmieniające barwy, w smaku silnie piekące. Trzon O wysokości 3–5 cm i grubości 1–2,5 cm, cylindryczny, masywny, początkowo pełny, potem watowaty. Powierzchnia lepka, jasnobrązowa, nieco błyszcząca, czasami z licznymi plamami. Miąższ Białawy, o owocowym zapachu, na powietrzu po dłuższym czasie nabiegający ochrowożółtawo. Wysyp zarodników Jasnoochrowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6,5–7,5 × 5,5–6,5 µm, szeroko owalne z bogatym urzeźbieniem składającym się z brodawek i łączących je listewek, razem tworzących siateczkowatą strukturę. Podstawki 40–48 × 8–10 µm. Liczne cheilocystydy występują zarówno na ostrzu, jak i bokach blaszek, są wrzecionowate, o długości 50–70 µm i średnicy 7–8 µm. Gatunki podobne Wśród podobnych gatunków wymieniane są: Lactarius curtus, Lactarius fraxineus, mleczaj dębowy (Lactarius quietus).
Występowanie i siedlisko Podano jego stanowiska w Ameryce Północnej, Europie i Japonii. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony, podano tu liczne jego stanowiska, zwłaszcza na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył sześć stanowisk. W późniejszych latach podano nowe stanowiska. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski.