Zarodniki elipsoidalne, z pojedynczymi brodawkami i przecinającymi się listewkami tworzącymi na ich powierzchni niepełną siateczkę, ze zmniejszoną powierzchnią nadwnękową, amyloidalne, 7–9 × 5–6 µm, z wypukłościami o wysokości do 0,5 µm. Cheilocystydy rozproszone, wrzecionowate do igiełkowatych, 37–63 × 4–8 µm. Pleurocystydy liczne, napęczniałe ze spiczastymi końcami, (45)56–88 × 6–9 µm. Trama blaszek niejednorodna. Skórka kapelusza typu cutis, złożona ze zbitych, cylindrycznych lub lekko nabrzmiałych strzępek z końcowymi elementami często skupionymi i tworzącymi łuski. Gatunki podobne Wśród licznych gatunków mleczajów niewiele jest o podobnej barwie i strukturze powierzchni kapelusza. Jest blisko spokrewniony z mleczajem kokosowym (Lactarius glyciosmus), który odróżnia się liliowo-szarym lub różowawo-beżowym kapeluszem i aromatycznym, kokosowym smakiem. Podobny jest Lactarius griseus (według Index Fungorum to takson niepewny).
Występowanie i siedlisko Znane są nieliczne jego stanowiska w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Jest rzadki. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podała A. Flisińska w Lublinie w 1996 r.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach, głównie pod olszami.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski