mały|Pomnik rewolucji 1905 r. na nabrzeżu Dźwiny w Rydze Rewolucja 1905 roku na Łotwie – wydarzenia rewolucyjne, stanowiące część rewolucji lat 1905–1907, która ogarnęła całe Imperium Rosyjskie. Zapoczątkował je strajk powszechny w Rydze, jaki wybuchł na wieść o petersburskiej krwawej niedzieli, w dniu r. Strajki i protesty robotnicze w Rydze oraz innych przemysłowych ośrodkach Łotwy trwały wiosną 1905 r., następnie wybuchły ponownie jesienią 1905 r. Na jeszcze większą skalę rozwijał się ruch rewolucyjny na wsi, gdzie chłopi tworzyli własne organy władzy lokalnej, formowali zbrojne milicje i atakowali majątki miejscowych właścicieli ziemskich, głównie bałtyckich Niemców.

Wystąpienia chłopów zostały w znacznej mierze spacyfikowane w toku serii ekspedycji karnych, przeprowadzonych z rozkazu władz carskich na przełomie r. 1905 i 1906. Walki partyzanckie na łotewskiej wsi trwały jeszcze do 1907 r. Natomiast ostatnia fala strajków w łotewskich miastach miała miejsce w pierwszej połowie r. 1906.