Zygmunt Kwiatkowski ps. „Zryw”, „Zew” (ur. 9 kwietnia 1911 w Abramach, zm. 21 listopada 1945 w Ostrołęce) – członek Armii Krajowej, uczestnik walk partyzanckich, działacz harcerski i społeczny.

Życiorys Syn Tomasza i Anny z d. Twardowskiej. Ukończył studia prawnicze.

Działania wojenne „Zryw” był dowódcą placówki Myszyniec w IV Rejonie Obwodu AK Ostrołęka. Wcześniej pracował w myszynieckim urzędzie gminy. Zorganizował i przeprowadził nocą z 12 na 13 maja 1944 r. brawurową akcję odbicia więźniów z posterunku żandarmerii w Myszyńcu. Udało się tego dokonać bez jednego strzału. Zastępcą „Zrywa” w tej akcji był sierż. Piotr Dziesiński „Dąb”, a jednym z uczestników plut. Konstanty Jachimczyk „Skowronek”. Partyzanci otoczyli posterunek żandarmerii i pod osłoną nocy uwolnili 16 więźniów, a wśród nich swoich kolegów z organizacji – Henryka Skoniecznego „Tatę” i Stefana Ślufińskiego. Żandarmi dopiero rankiem podjęli, jak się okazało, bezskuteczny pościg – zrezygnowali, gdy ich konie zaczęły się zapadać w bagnie Chruściel. Ppor. Zygmunt Kwiatkowski „Zryw” został mianowany dowódcą 2 szwadronu 1 Dywizji 5 Pułku Ułanów Spieszonych. W maju 1944 r. po nieudanej akcji w Wachu, podczas której zginął st. sierż. Bolesław Kurpiewski „Orlik”, ppor. „Zryw” na krótko został dowódcą jego oddziału, a po nim dowództwo to przejął por.