Na przełomie października i listopada 1945 powrócił do Polski. Działał w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (1946–1948), Związku Młodzieży Polskiej (1948–1956, m.in. jako przewodniczący koła), Związku Uczestników Walki Zbrojnej (od 1946, organizacja ta przystąpiła potem do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację). W 1962 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Po 1945 pracował w Centrali Żelaza i Stali w Katowicach i Centrali Zaopatrzenia Przemysłu Metalowego (1950–1958), następnie wicedyrektor ds. ekonomiczno-handlowych Zakładów Wytwórczych Aparatury Oświetleniowej i pracownik Zakładu Elektrotechniki Motoryzacyjnej „Zelmot”. Od 1962 sekretarz Rady do Spraw Gospodarki Opakowaniami w Centralnym Ośrodku Opakowań, następnie wicedyrektor Pomorskiej Odlewni i Emalierni w Grudziądzu (1963–1964). Następnie zatrudniony w Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, gdzie kierował Zespołem Gospodarki Materiałowej. W kwietniu 1972 został wiceprzewodniczącym Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej, po jej przekształceniu od kwietnia 1976 do maja 1982 podsekretarz stanu w Urzędzie Gospodarki Materiałowej. Był przewodniczącym Międzyresortowej Komisji ds. Magazynowania i Jednostek Ładunkowych (1976–1979).