Wykopaliska Ta’ Kaċċatura została zakupiona w 1881 r., ale prace wykopaliskowe w ciągu następnych dwóch lat koncentrowały się na Borġ in-Nadur. Wzniesiono jedynie mur ochronny wokół największej cysterny willi, ukończony do 18 listopada 1882 r. Do końca XIX w. nie prowadzono niemal żadnych prac. Badania wznowiono dopiero w 1915 roku pod kierownictwem Thomasa Ashby’ego i Temi Żammita. Opisy Ashby’ego pozostają głównymi źródłami informacji o wiejskiej willi. Była ona mniejsza niż większość podobnych obiektów, takich jak San Pawl Milqi i Żejtun. Jest to jedno z najmniej poznanych zabytków rzymskich na wyspie. Wydaje się, że willa została zbudowana we wczesnym okresie rzymskim, jednak pozostałości innych budynków wykorzystują technikę opus africanum, która jest związana z budowlami fenickimi i punickimi odnalezionymi w Kartaginie i Motji Jest to również jedyna rzymska willa wiejska na wyspie z dostępną dużą wykutą w skale cysterną. Na terenie willi odnaleziono również części sprzętu do produkcji oliwy z oliwek, świadczące o powiązaniach tego miejsca z jedną z najważniejszych gałęzi gospodarki na rzymskiej Malcie.