W listopadzie 1965 roku powrócił do Lahden Reipas, gdzie w sezonie 1966 zaliczył 11 występów i strzelił 1 bramkę.
Na początku 1967 roku Nuoranen przeniósł się do Ilves-Kissat, dla którego rozegrał 98 spotkań i zdobył 23 gole na poziomie Mestaruussarji oraz Suomensarji. W 1970 roku znalazł się w zarządzie pierwszego w Finlandii związku zawodowego piłkarzy – Jalkapallon Pelaajayhdistyksen ja Suomen Palloliiton. W latach 1972–1973 ponownie występował w Lahden Reipas, z którym wywalczył drugi w swojej karierze Puchar Finlandii (sezon 1972). W 1976 roku grał na poziomie V ligi w zespole Kissalan Pojat, po czym zakończył grę w piłkę nożną.
Kariera reprezentacyjna 16 czerwca 1961 zadebiutował w reprezentacji Finlandii w meczu przeciwko Bułgarii (0:2) w eliminacjach Mistrzostw Świata 1962. 27 czerwca 1961 – w swoim drugim występie – zdobył pierwszą bramkę dla drużyny narodowej w spotkaniu z Norwegią (4:1) w ramach Mistrzostw Nordyckich. W 1964 roku zagrał w wygranym 1:0 meczu ze Szwecją na Stadionie Olimpijskim, który uchodzi za jeden z największych sukcesów fińskiej piłki nożnej. W 1965 roku zdobył gola w spotkaniu z Polską w kwalifikacjach Mistrzostw Świata 1966 (2:0), który był pierwszym zwycięstwem Finów w meczach o punkty.