tegoż dnia rozpoczęło się również powstanie w Czarnogórze. Wkrótce został wydalony z Komunistycznej Partii Jugosławii, ponieważ naruszył partyjną dyrektywę, w myśl której komuniści nie powinni brać udziału w ruchu oporu.
W grudniu 1941 roku jako żołnierz batalionu Lovcen wziął udział w bitwie pod Pljevlją, podczas której został ranny; w połowie 1942 roku został dowódcą pierwszej kompanii tegoż batalionu. Następnie wziął udział w formowaniu 1 Brygady Proletariackiej, która poniosła ciężkie straty w wyniku walk toczonych na terenie wschodniej Bośni przeciwko czetnikom dowodzonych przez Dragoljuba Mihailovicia, dochodziło również do przejść żołnierzy brygady na stronę czetników; jugosłowiańscy partyzanci toczyli również walki przeciwko Wehrmachtowi, Włoskim Siłom Zbrojnym, chorwackim domobranom i ustaszom.
Na początku 1942 roku został mianowany komisarzem oddziału ochotniczego Drina oraz ponownie został przyjęty do Komunistycznej Partii Jugosławii, z której po kilku miesiącach ponownie został wydalony z powodu krytyki części decyzji partii.