Nowa inkwizycja hiszpańska W 1480 w Kastylii król Ferdynand i królowa Izabela, na podstawie upoważnienia papieża Sykstusa IV utworzyli nowy, podporządkowany im trybunał inkwizycyjny w celu badania prawowierności hiszpańskich konwertytów z judaizmu, których podejrzewano o potajemne praktykowanie swej dawnej wiary. Pierwsze trybunały utworzono w Sewilli i Kordobie, jednak stopniowo działalność inkwizycji rozszerzano także na inne regiony Hiszpanii. W 1483 inkwizytor generalny Kastylii Tomas de Torquemada został mianowany inkwizytorem generalnym także krajów korony aragońskiej. Rok później król Ferdynand zażądał ustanowienia trybunałów nowej inkwizycji w Katalonii, Aragonii i Walencji i w tym celu zwołał kortezy do Tarazony. Barcelona, powołując się na przywilej papieża Piusa II z 1461, nie przysłała nawet swojego delegata na kortezy. W tej sytuacji król oraz Torquemada podjęli działania w Kurii Rzymskiej, by przywilej ten został anulowany. Papież Innocenty VIII uległ tym żądaniom i w lutym 1487 odwołał wszystkich papieskich inkwizytorów w krajach korony aragońskiej i ponownie mianował Torquemadę generalnym inkwizytorem tych ziem z prawem mianowania subdelegatów. Bulla nominacyjna wprost wskazywała na uprawnienia Torquemady do dokonania nominacji inkwizytorskich dla Barcelony.