Jacek Ignacy Abdon Siemieński herbu Leszczyc (ur. 26 lipca 1826 we wsi Kluczewsko (lub Januszewice) koło Opoczna, zm. 12 października 1872 w Żytnie) – polski właściciel ziemski, przemysłowiec, działacz społeczny i niepodległościowy, mecenas sztuki, organizator powstania w Zagłębiu Dąbrowskim w 1863 r., komisarz cywilny Rządu Narodowego na Galicję Wschodnią.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemskich właścicieli Żytna. Studiował medycynę na Uniwersytecie Wrocławskim i w Paryżu. W czasie studiów przemycał polską literaturę niepodległościową przez granicę prusko-rosyjską. Po śmierci swojej ciotki Jadwigi Mieroszewskiej z domu Siemieńskiej stał się właścicielem Zagórza. Dokupił Klimontów, Dańdówkę i Niwkę (obecne dzielnice Sosnowca). Inwestował w przemysł ciężki, zostając właścicielem kopalń „Jerzy" (później „Niwka-Modrzejów”) i „Ignacy" (później Mortimer) oraz huty cynku „Paulina". Prowadził szeroko zakrojoną działalność społeczną. Był szefem Rady Opiekuńczej Zakładów Dobroczynnych powiatu olkuskiego. Wraz z Wandą Malczewską prowadził też działalność oświatową, opiekując się m.in. szkołami ludowymi w Zagórzu i Klimontowie oraz fundując dzieciom wiejskim stypendia i zakup książek. Założył szpital w Klimontowie, organizował pomoc lekarską dla mieszkańców w czasie epidemii cholery.