Powieść jest stylistycznie jednorodna, dobrze portretuje postaci, choć nie wnosi wiele nowego do prozatorskiego kanonu autora. Reprezentuje coś pośredniego pomiędzy opartą na biografii konstrukcją czasu w Niezgule a niejasną, bezkształtną konstrukcją czasu w Generale Barczu. Krystyna Jakowska wskazała, że pierwszy raz w tej powieści dochodzi do głosu tak charakterystyczna dla Kadena forma nacechowania stylistycznego narracji „odautorskiej”, ale — co bardzo ważne i dotychczas nie zaobserwowane przez badaczy stylu Kadena — nacechowania bez motywacji mimetycznej. Tu upatrywalibyśmy wyjścia poza praktyki młodopolskie.
W 1987 r. powieść została zekranizowana przez Jerzego Domaradzkiego jako pełnometrażowy film fabularny zatytułowany Łuk Erosa..
Przypisy
Kategoria:Polskie powieści Kategoria:Powieści z 1919 Kategoria:Powieści Juliusza Kadena-Bandrowskiego Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Krakowie