Elisabetta Martinez (ur. 25 marca 1905 w Galatina, zm. 8 lutego 1991 w Rzymie) – włoska zakonnica, założycielka Zgromadzenia Córek św. Marii z Leuca, Błogosławiona Kościoła katolickiego.

Życiorys Urodziła się 25 marca 1905 jako najstarsze z ośmiorga dzieci Giacoma Martinez i Franceski Rizzelli; w urzędzie Stanu Cywilnego została zameldowana jako Elisa Maria Annunziata Antonia Giuseppa. 16 kwietnia 1905 roku została ochrzczona w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Galatinie. Wychowywała się w katolickiej rodzinie, dzięki jej matce, jednak jej ojciec miał odmienne zdanie na temat wychowania w wierze. Mimo nieporozumień z ojcem wstąpiła do Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia Dobrego Pasterza, wyjeżdżając w kwietniu 1928 r. do domu macierzystego w Angers. 29 września 1928 złożyła habit zakonny, a 29 września następnego roku pierwszą profesję zakonną, przyjmując imię siostra Łucja. Ze względów zdrowotnych musiała jednak opuścić Instytut. 20 marca 1938 z pomocą proboszcza parafii Miggiano, ks. Luigi Cosi, i za zgodą biskupa Ugento, Giuseppe Ruotolo, założyła Pobożną Unię Sióstr Niepokalanego Poczęcia, która 15 sierpnia 1941 gdy stała się Instytutem na prawach diecezjalnych, zmieniła nazwę na Córki św. Marii z Leuca, na cześć największego sanktuarium maryjnego w diecezji i w Salento.