thumb|240px|Bazy Operacji Tabarin: Baza A (Port Lockroy), Baza B (Deception Island) i Baza D (Zatoka Nadziei) Operacja Tabarin () – tajna operacja Wielkiej Brytanii w latach 1943–1945, której celem było zabezpieczenie trwałej obecności Wielkiej Brytanii w Antarktyce poprzez założenie baz na Antarktydzie i w regionie (Falkland Islands Dependencies, FID) w obliczu roszczeń terytorialnych Argentyny oraz uniemożliwienie flocie niemieckiej korzystania z portów i zapasów na stacjach wielorybniczych.
Wielka Brytania uzyskała pierwszą stałą bazę na kontynencie antarktycznym – Bazę D nad Zatoką Nadziei, która funkcjonowła do 1967 roku. W trakcie operacji przeprowadzono m.in. badania geologiczne, topograficzne, biologiczne i glacjologiczne, a także dokonano zmapowania terenu. Zapoczątkowało to działalność Falkland Islands Dependencies Survey, późniejszej British Antarctic Survey.
Nazwa Nazwa operacji prowadzonej w mrokach antarktycznej zimy pochodzi od nazwy paryskiego klubu nocnego Bal Tabarin, który znany był organizatorom operacji przed II wojną światową.