+ Krążowniki lekkie typu TenryūNazwapołożenie stępki, stoczniawodowaniewejście do służbylosTenryū (天龍)17 maja 1917, Yokosuka11 marca 191820 listopada 1919zatopiony 18 grudnia 1942Tatsuta (龍田)24 lipca 1917, Sasebo29 maja 191831 marca 1919Wszystkie daty według , i . Niektóre publikacje podają odmiennie datę wejścia „Tatsuta” do służby 13 marca 1919 roku (; ).zatopiony 13 marca 1944
Ocena projektu thumb|left|Sylwetka „Tatsuta” w 1919 r. Tenryū przedstawiał sobą typ małego lekkiego krążownika, mający niewiele odpowiedników we flotach świata po I wojnie światowej, stanowiący klasę pośrednią między lekkim krążownikiem a wielkim niszczycielem (według zbliżonej koncepcji zbudowano w Japonii później jeszcze krążownik „Yūbari”). W konsekwencji, były one słabsze pod względem uzbrojenia od wszystkich innych lekkich krążowników. Mimo że kaliber artylerii głównej 140 mm był typowy dla japońskich krążowników lekkich tego okresu, pozostałe państwa uzbrajały już swoje jednostki po wojnie w cięższe działa kalibrów 150–155 mm. Przyczyną zastosowania kalibru 140 mm było łatwiejsze ładowanie lżejszych pocisków – 38 kg wobec 45,4 kg, co odpowiadało warunkom fizycznym japońskich marynarzy i pozwalało zwiększyć szybkostrzelność.