Sylwetka okrętów była bardzo podobna do projektowanych równolegle niszczycieli typu (F-30). Kadłub miał podniesiony pokład dziobowy na nieco ponad 1/4 długości (39 m). Dziobnica miała charakterystyczny dla okrętów japońskich tego okresu zaokrąglony kształt, zwłaszcza pod wodą (zapoczątkowany przez niszczyciele typu , projektu F-24). Kształt dziobnicy pod linią wodną miał w założeniu powodować brak zaczepiania kadłubem liny japońskich podwójnych min Nr 1, stawianych na kursie okrętów przeciwnika (opisanych dalej). Na pokładzie dziobowym było umieszczone działo nr 1, dalej krótka wieżowa trzykondygnacyjna nadbudówka z masztem, a za nią, na końcu pokładu dziobowego, działo nr 2, zwrócone w pozycji spoczynkowej do tyłuNa podstawie rysunków . Początkowo maszt był palowy, następnie zamieniony na bardziej stabilny trójnożny. Z przodu na maszcie znajdowała się platforma reflektora, a na jego szczycie stanowisko kierowania ogniem z dalocelownikiem. Za uskokiem kadłuba na pokładzie górnym znajdował się, w osi symetrii kadłuba, potrójny aparat torpedowy, w swojego rodzaju „studni”, a za nim na śródokręciu rozciągała się wąska pokładówka (rozdzielona na dwie przed ostatnim kominem), stanowiąca podstawę dla trzech stosunkowo niskich lekko pochylonych kominów o różnej średnicy i szachtów wentylacyjnych.