Żezoń połoniniec (Othius transsilvanicus) – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków. Endemit Karpat Wschodnich.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1895 roku przez Ludwiga Ganglbauera. Jako lokalizację typową wskazano góry w Transylwanii.
Omawiany gatunek tworzy wraz z O. brevipennis, O. corpulentus, O. crassus, O. korgei, O. ponticus i O. serratus podgrupę gatunków crassus w obrębie grupy gatunków punctatulus.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 4,4 do 7,6 mm. Głowa jest dłuższa niż szersza, co najwyżej nieco rozszerzona za oczami, pokryta głównie niewyraźnie zaznaczoną mikrorzeźbą poprzeczną, brunatna do czarnobrunatnej z żółtobrunatnymi głaszczkami i czułkami. Czoło jest wydłużone w części przedocznej. Silne, zakrzywione żuwaczki mają bruzdę na krawędzi zewnętrznej. Warga górna ma na przedniej krawędzi głębokie, szczelinowate wcięcie. Czułki mają człon trzeci co najwyżej nieco dłuższy niż poprzedni. Barwa przedplecza jest rdzawa lub żółtobrunatna. Na jego powierzchni widoczna jest wyraźna mikrorzeźba oraz szeregi punktów grzbietowych, w których odległość między punktem drugim a trzecim jest dwukrotnie większa niż między punktem drugim a przednim brzegiem przedplecza.