Genitalia samca mają płat środkowy edeagusa z wierzchołkową częścią wyrostka brzusznego zafalowaną na brzegach bocznych i zmiennie ukształtowaną, żeberkami wyrostka brzusznego bardzo słabo zaznaczonymi, haczykowatymi i wyraźnymi sklerotyzacjami wewnętrznymi oraz tworzącym około 10 skrętów flagellum i pokrytą zmiennej długości półprzezroczystymi kolcami rurką endofallusa.
Ekologia i występowanie Owad górski, mezoalpejski, rozmieszczony na rzędnych od 800 do 1900 m n.p.m., zasiedlający piętro regla górnego, zwłaszcza zarośla olszy zielonej, oraz połoniny, wzdłuż potoków schodzący do regla dolnego, gdzie jednak notowany jest wyraźnie rzadziej. Bytuje w ściółce i wśród mchów. Aktywny jest od kwietnia do listopada.
Gatunek palearktyczny, europejski, zaliczany do paleoendemitów wschodniokarpackich. Znany jest z terenów Polski, Słowacji, Ukrainy i Rumunii. W tej pierwszej ograniczony jest do Bieszczadów. Na „Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce” umieszczony jest jako gatunek najmniejszej troski (LC).
Przypisy
Kategoria:Kusaki Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1895 roku