W 1925 roku wziął udział w kolejnej wyprawie arktycznej kierowanej przez Grettira Algarssona i Franka Worsleya (1872–1943), która opłynęła Spitsbergen. Po powrocie przez rok pracował naukowo w Aberdeen. W 1927 roku rozpoczął pracę dla programu badań Discovery Investigations – organizacji zajmującej się badaniami zasobów biologicznych obszaru Falkland Islands Dependencies. Jako biolog morski wziął udział w trzech ekspedycjach antarktycznych w latach 1928–1929, 1931–1933 i 1935–1937.
W latach 1929–1931 był oddelegowany do Brytyjsko-Australijsko-Nowozelandzkiej Ekspedycji Antarktycznej (ang. British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition, BANZARE) pod dowództwem Douglasa Mawsona (1882–1958). W latach 1939–1940 brał udział w rejsie statku-przetwórni mięsa wielorybiego „Terje Viken”, by oszacować możliwości puszkowania i mrożenia mięsa wielorybiego na potrzeby wyżywienia w okresie wojennym.
Po powrocie wstąpił do Royal Navy i służył w Szkocji, Islandii, Afryce Południowej i na Cejlonie. W 1943 roku został wezwany do Wielkiej Brytanii, by objąć dowództwo tajnej brytyjskiej operacji Tabarin (1943–1945).