Zostały one zbudowane na podstawie powtarzalnego projektu punktowca przy ulicy Jastrzębiej, stosowanego także w innych lokalizacjach miasta. Niewielkie zgrupowanie trzech innych niż wyżej opisane punktowców powstało także przy zbiegu ulicy Hubskiej i Kamiennej.
Do budowy budynków w ramach osiedla stosowano technologię Wrocławskiej Wielkiej Płyty (technologia wielkopłytowa). Rozpoczęto także w ramach tego osiedla próby stosowania płyty osłonowej relifowanej, między innymi w budynku przy ulicy Jana Władysława Dawida 13, 15, 17 i ulicy Gajowej 28. Płyta ta różniła się od stosowanych dotąd powszechnie płyt innych systemów budownictwa wielkopłytowego zastosowaniem obwodowo ramy o szerokości , stanowiącego wyraźne pogrubienie obwodowe względem reszty powierzchni płyty, wypełnionej swobodnie kształtowanymi otworami okiennymi. Jednak rozwiązanie to nie przyjęło się, co tłumaczone jest niedbałym wykonawstwem elementów prefabrykowanych, a co za tym idzie istotnymi wadami tak ukształtowanych obiektów. Ostatecznie więc zaniechano ich produkcji i powrócono do standardowych rozwiązań.