Żaden z nich nie przyjmuje zanieczyszczonych wód rzeki Łódki. W latach ubiegłych powstała koncepcja utworzenia zbiornika zaporowego Brus. Przyjęcie jej do realizacji będzie wymagało zatrzymania dostawy zanieczyszczeń do rzeki oraz odtworzenie możliwości samooczyszczania jej wód. Na skutek przeprowadzonych modyfikacji koryta, odprowadzania ścieków z nielegalnie podłączonych źródeł punktowych, a także przyjmowania ścieków opadowych, spłukujących zanieczyszczenia z obszaru miasta, będzie to zadanie trudne i kosztowne do wykonania. Obserwując jednak rolę rzek dla obrazu miasta, a także życia i zdrowia mieszkańców, wydaje się, że takie wydatki zwrócą się stosunkowo szybko.
Najbardziej szczegółowy opis rzeki pochodzi z 1860. Przeciętna głębokość wynosiła tylko 30 cm, a szerokość nie przekraczała 2 metrów. Rzeka była mała, ale kapryśna – często wylewała (m.in. w marcu 1886 i 1887). Stały nad nią młyny: Grobelny w rejonie Starej Wsi oraz młyn Mania.
Łódka tylko w pierwszym okresie tworzenia Łodzi włókienniczej pełniła funkcje przemysłowe zasilając w wodę: farbiarnię Saengera od 1823, a później mydlarnię, rzeźnię i browar w rejonie Starego Miasta;