W 1944 roku, po lądowaniu aliantów w Normandii w czerwcu 1944 roku, Niemcy planowali zlikwidować obóz. Voegeli postanowił zorganizować ucieczkę Polaków. O planach poinformował Franciszka Urbanika oraz rodzinę Gorius ze swojej parafii, którą przekonał do przyjęcia jeńców. Innych mieszkańców namawiał do dzielenia się żywnością, kiedy zwracał się do nich z ambony „Wiecie, o co chcę was prosić”. Polacy uciekli z obozu w nocy 26/27 sierpnia 1944 roku. Gestapo, które włączyło się w poszukiwanie, za udzielanie pomocy uciekinierom groziło surowymi karami. Przebywający u Goriusów Polacy doczekali wyzwolenia przez Amerykanów na początku grudnia 1944 roku.
Po zakończeniu wojny Voegeli został pierwszym merem Fréland. 1 października 1952 roku zakończył posługę we Fréland. Następnie był kapelanem sióstr dominikanek. Od 1972 roku przebywał na emeryturze w niedalekim Kaysersbergu. Zmarł w 1980 roku. Pochowany został w rodzinnym Artolsheim.
W 2019 roku na wniosek Stanisława Urbanika, syna Franciszka Urbanika, we Fréland odsłonięto sfinansowaną przez Instytut Pamięci Narodowej tablicę upamiętniającą pomoc udzieloną Polakom przez mieszkańców gminy.