Wnętrze każdej z nich ma wymiary 4 na 6 metrów z wejściem od zachodu i trzema dużymi oknami po jednym z każdej strony, tylko dwie wieże przy drodze zwycięstwa mają wejścia skierowane ku sobie z południa na północ. W latach 2002–2005 dwie najbardziej zagrożone zawaleniem wieże N1 i N2 zostały rozebrane i zrekonstruowane ponownie. W przypadku wieży N1 rozebrano 200 bloków laterytowych i 700 z piaskowca, z których naprawiono i wykorzystano do ponownej konstrukcji obiektu 756 bloków laterytu i 273 bloki z piaskowca. Metody zastosowane przy rekonstrukcji wież były nowatorskie i wcześniej niestosowane w Angkor. Po rozebraniu wież przeprowadzono badania fundamentów i gruntu, na którym zbudowano obiekt. Grunt został zagęszczony, a do łączenia bloków kamiennych użyto specjalnie opracowanych materiałów. Przy okazji tych prac częściowo naprawiono obrzeża Stawu Północnego bezpośrednio sąsiadującego z wieżami N1, N2 i N3.
Zastosowanie tych budynków nie jest znane, ich budowa nie odpowiada standardowi świątynnych sanktuariów, w których nie było okien, a wejścia. Według opisu Zhou Daguan wieże te służyły za miejsca do rozwiązywania sporów pomiędzy obywatelami Angkor.