Jedynie ograniczona liczba mokradeł ma warunki sprzyjające zachowaniu tkanek ssaków. Większość z nich mieści się w miejscach, gdzie panuje chłodniejszy klimat, w niedużej odległości od zbiorników ze słoną wodą. Przykładowo, nad obszarem gdzie znaleziono kobietę z Haraldskær, jak i nad obszarem innych mokradeł Jutlandii, występuje stały dopływ wilgotnego powietrza znad Morza Północnego, co jest czynnikiem szybkiego wzrostu torfu. Wraz z rozwojem torfu, w starszych jego warstwach uwalniane są kwasy próchnicowe, zwane kwasami humusowymi. Kwasy próchnicowe z pH podobnym do octu, pozwalają zakonserwować ludzkie ciało w taki sam sposób, w jaki zakonserwowane są warzywa w marynacie. Ponadto, torfowiska formują się na terenach, gdzie nie ma ruchu wody, tworząc tym samym prawie całkowicie beztlenowe warunki. W takim bardzo kwaśnym i pozbawionym tlenu środowisku, przeważnie tlenowe organizmy inicjujące rozkład tkanek, są pozbawione takiej możliwości. Badacze odkryli również, że aby ciało się zachowało, winno być one umieszczone w bagnie w zimie lub na początku wiosny, kiedy temperatura wody przy powierzchni nie przekracza 4 °C. Pozwala to kwasom próchnicowym nasycić tkanki miękkie przed rozpoczęciem rozkładu.