W latach 1948–1950 był dziennikarzem „Głosu Robotniczego” a od 1950 pracował w „Expressie Ilustrowanym", gdzie kolejno był pracownikiem działu miejskiego, gospodarczego i publicystycznego i szefem działu miejskiego.
Lesman publikował także na łamach tygodnika „Polityka”. Był bezpartyjny.
W 1967 opublikował książkę Recepta na miliony opowiadającą losy Oskara Kona – fabrykanta żydowskiego pochodzenia, właściciela Widzewskiej Manufaktury. Opisał w niej wizerunek kultury i obyczajów środowiska łódzkich fabrykantów, ze szczególnym uwzględnieniem ich działalności finansowej. Szczegółowe informacje nt. Kona zdobywał w oparciu o kwerendy archiwalne oraz od Mecenasa M. – adwokata i anonimowego współpracownika fabrykanta. Materiały zbierane przez Lesmana do książki zostały wykorzystane przez Jerzego Urbana piszącego pod pseudonimem Andrzej Izerski i wydane pod tytułem „Widzewski Królik”. Lesman zarzucił mu plagiat, którego postępowanie sądowe nie wykazało.