Odbiór Powieść zrecenzował Maciej Parowski dla „Fantastyki” (3/83, s. 50–51). Parowski pisze, że nie jest to książka „doskonała, spójna [...] skończona”. Krytyk znajduje tu „fragmenty rzadkiej piękności i smakowite pastisze” (Sto lat samotności Márqueza i Wilk stepowy Hessego). Parowski ocenia, że do ok. setnej strony powieść ma przebieg konwencjonalny, natomiast później „zyskujemy pewność obcowania z dziełem oryginalnym i znaczącym”.

Marek Oramus ocenia, że powieść jest przykładem nurtu „fantastyki-maski”, do której zalicza utwory fantastyki socjologicznej. Krytyk podsumowuje: „Ta proza szarpnie was za bebechy, będzie od niej boleć mózg i trawić gorączka, ale warto dać się tej chorobie”.

Robert Klementowski nazywa powieść „w dużej mierze autotematyczną” i pisze, że w powieści autora „interesuje proces jakich zachodzi w momencie przetwarzania stworzonej w umyśle wizji, na język powieści”.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1982 roku Kategoria:Polskie powieści fantastycznonaukowe Kategoria:Fantastyka socjologiczna