Janusz Marciniak (ur. w Sewastopolu, zm. 23 czerwca 1944 w Crulai) — podporucznik Wojska Polskiego, kapitan pilot Polskich Sił Powietrznych. Uczestnik II wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari, dowódca 306. dywizjonu myśliwskiego.
Życiorys Syn Stefan i Janiny z domu Barszczewska. Jego rodzina przedostała się do niepodległej Polski i zamieszkała w Lublinie. Tam, w 1936 r. w Gimnazjum im. Stanisława Staszica, zdał egzamin maturalny i zgłosił się do służby w Wojsku Polskim. W Szkole Podchorążych Piechoty w Różanie odbył kurs unitarny, następnie w styczniu 1937 r. rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Szkolenie ukończył ze 111. lokatą i został skierowany do 112 eskadry myśliwskiej. W jej składzie wziął udział w kampanii wrześniowej, wykonywał loty w ramach działań Brygady Pościgowej. 6 września, wspólnie z por. Wacławem Łapkowskim oraz st. szer. Władysławem Wieraszką zestrzelił He 111. W trakcie powrotu na lotnisko zabrakło mu paliwa i lądował przygodnie. Po zatankowaniu samolotu dołączył do jednostki 7 września. 9 września wziął udział w kolejnej walce powietrznej, podczas której uszkodził Messerschmitta Bf 110.