Pośród przykładów odnajdywanych na kontynencie amerykańskim metalowych płyt wymienia mianowicie dwa rzekome zbiory artefaktów, co do których autentyczności już w okresie poprzedzającym powstanie książki pojawiały się poważne wątpliwości. Pierwszy z nich, tak zwane płyty z Kinderhook, zostały przekazane Josephowi Smithowi w kwietniu 1843, z jednoczesną prośbą o przetłumaczenie przez niego wyrytych na nich inskrypcji. Ich domniemane odkrycie nastąpiło nieopodal Kinderhook, około 100 kilometrów od Nauvoo. Drugi natomiast, znany od nazwiska swego głównego rzekomego odkrywcy jako płyty Padilli, miał być odkopany między 1952 a 1956 w grobowcu w meksykańskim stanie Guerrero. Sam Petersen na kartach książki przyznaje jedynie lakoniczne, iż płyty z Kinderhook budzą pewne kontrowersje i że znajdują się w posiadaniu Chicago Historical Society. Sugeruje przy tym, jakoby większość ekspertów zgadzała się, że stanowią one artefakt o wartości historycznej.