PMTV, kojarzony z parchem prószystym ziemniaka, rzadko występuje na obszarach, na których opady deszczu są poniżej 750 mm rocznie, zwiększa się natomiast prawdopodobieństwo jego wystąpienia na obszarach, na których opady deszczu wynoszą rocznie powyżej 1125 mm. Choroby te mogą wystąpić także w cieplejszych, suchszych obszarach, które są nawadniane. Wyższa zawartość materii organicznej w glebie może zwiększać infekcję, jeśli poprawia zatrzymywanie wilgoci, lub zmniejszać infekcję, jeśli poprawia strukturę gleby i drenaż. Zagęszczenie gleby ogólnie zwiększa infekcję, utrudniając drenaż.
Objawy Na bulwach porażonych wirusem PMTV tworzą się rdzawobrązowe przebarwienia w postaci koncentrycznych łuków lub pierścieni i plamek. Mogą występować pojedynczo lub w większej liczbie, w niektórych przypadkach przebijają się na powierzchnię skóry. Ten typ objawów jest podobny jak w pierścieniowej plamistości pomidora wywołanej wirusem TRV. TRV jest często utożsamiany z PMTV w krajach europejskich w ramach działań regulacyjnych, ponieważ objawy bulw wydają się podobne. W niektórych przypadkach bulwy porażone wirusem PMTV mogą być zdeformowane (zwężone i wygięte). Bulwy wyhodowane z nasion zakażonych PMTV mogą nie być zakażone PMTV, a bulwy zakażone PMTV mogą nie wykazywać objawów.