Martin’s Cave – jaskinia na Gibraltarze w Skale Gibraltarskiej, zamieszkała przez ludzi w paleolicie, w czasach nowożytnych odkryta w 1821 roku.
Historia odkrycia Jaskinia była zamieszkiwana przez ludzi w paleolicie (w jaskini zachowała się sztuka naskalna kultury solutrejskiej). Znana była także w średniowieczu. W czasach współczesnych jaskinia miała zostać odkryta przez żołnierza artylerii w 1821 roku, na którego cześć nazwano jaskinię. uważał, że pierwsza eksploracja jaskini nastąpiła w 1840 przez kapitana Webbera-Smitha. Dla ułatwienia dojścia jaskini utworzono ścieżkę nazwaną Martin's Path. W jaskini znaleziono pozostałości bytności człowieka, fragmenty ceramiki, ostrza, krzemienie, szczątki ptaków, ryb i gadów. W 1867 roku kapitan Frederick Brome znalazł w jaskini miedzianą płytkę o wymiarach 41x41 mm pochodzącą z około 1160 roku; płytka o nieznanym przeznaczeniu jest pokryta wielobarwną emalią z wizerunkiem ptakokształtnego potwora, została podarowana Muzeum Brytyjskiemu w 1867 roku wraz z innymi przedmiotami znalezionymi w jaskini (3 klamry, 2 miecze i 1 pochwa) przez znalazcę.