Od 1951 służył w Milicji Obywatelskiej, początkowo w służbie kwatermistrzowskiej. Doszedł do stopnia pułkownika MO i następnie inspektora Policji; pracował także w szkole podoficerskiej MO w Słupsku. W 1950 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pomiędzy 1975 a 1979 był członkiem Komitetu Miejskiego PZPR w Słupsku i zasiadał w jego egzekutywie. Od 21 czerwca 1975 do 31 października 1979 zajmował stanowisko prezydenta Słupska. Następnie powrócił do pracy policyjnej m.in. współtworząc słupską komendę wojewódzką oraz dowodząc związkami taktycznymi ruchu drogowego MO w czasie wizyt Jana Pawła II. Objął funkcję zastępcy komendanta ds. dydaktycznych w Szkole Milicji Obywatelskiej w Słupsku, był współtwórcą i komendantem Szkoły Ruchu Drogowego Milicji Obywatelskiej (Policji) w Piasecznie (do jej likwidacji w 1990) oraz finalnie organizatorem i komendantem Centrum Szkolenia Policji w Legionowie (październik 1990–sierpień 1991). Od 1998 do przejścia na emeryturę pracował w Komendzie Stołecznej Policji jako kierownik Zespołu Medycyny Pracy. Reprezentował KSP w radzie Mazowieckiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. Na emeryturze zajął się pisaniem wierszy.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera G II rząd urnowy grób 20).