Nogogłaszczki samca odznaczają się lekko zakrzywionym, trzykrotnie dłuższym niż szerokim, silnie zmodyfikowanym udem o dwóch wyrostkach i dwóch nabrzmiałościach. Rzepka nogogłaszczka dysponuje apofizą brzuszną, a goleń stożkowatą apofizą retrolateralną, kilem brzusznym i apofizą prolateralną. Kroplowatego kształtu cymbium cechuje się obecnością fałdki prolateralnej. Mająca wyprostowaną część mezalną podstawa embolusa oraz bardzo duży konduktor o dwóch ramionach, z których tylne ma trójdzielny wierzchołek, zakrywają małe, okrągłe tegulum, pod którym to kryje się okrągłe subtegulum. Płytka płciowa samicy cechuje się cienką przegrodą, położonymi na tylnej krawędzi otworami, zlanymi przewodami kopulacyjnymi oraz umieszczonymi przednio małymi, prawie owalnymi zbiornikami nasiennymi.

Ekologia i występowanie Gatunek palearktyczny, endemiczny dla południowej Turcji, znany wyłącznie z prowincji Mersin i Adana. Zasiedla formacje krzewiaste typu makia z dominacją dębów i sosen lub z dominacją jodeł. Buduje lejkowate sieci łowne pod kamieniami, wśród krzewów lub w szczelinach gleby.

Przypisy

Kategoria:Lejkowcowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2023 roku