Artur Aleksander Zawadzki (ur. 16 lutego 1859 w Zawadach, zm. 16 maja 1939 w Ursusie) – polski aktor teatralny, dyrektor teatrów prowincjonalnych i warszawskiego teatru ogródkowego "Wodewil".
Kariera aktorska Był uczniem Emiliana Derynga. Występował w zespołach teatrów prowincjonalnych: Władysława Krzyżanowskiego (1877-1878), Anny Dudtow (1878), Władysława Gostyńskiego (1878), Piotra Woźniakowskiego (1879), Emiliana Baczyńskiego (1882), Feliksa Ratajewicza (1882), Henryka Lasockiego (1884-1885) i Eugeniusza Majdrowicza (1901). W sezonie 1885/1886 grał w teatrze krakowskim. Od 1888 r. występował jako monologista wygłaszając teksty różnych autorów (w tym własnego autorstwa) podczas tzw. wieczorów humorystycznych. Występy te odbywały się w wielu miastach w Królestwie Polskim, Galicji, na Śląsku, w Wielkopolsce a także na terenach Rosji, Ukrainy, Wołynia i Podola, a także w Pradze, Budapeszcie, Wiedniu i Berlinie. W okresie I wojny światowej przebywał w Warszawie i grał w teatrach: Bagatela-Nowym, Miraż, Nowoczesnym, Argus oraz gościnnie Wielkim. W okresie międzywojennym nadal występował jako monologista, jednak coraz rzadziej i tylko w Polsce. Wystąpił m.in.